Gisteren was een van mijn vriendinnen op bezoek. Ze had het bidprentje meegenomen van Rob, een oude liefde van me, die een paar maanden geleden overleed en op wiens crematie ik niet aanwezig was. In stilte nam ik op mijn manier afscheid en schreef toen deze blog.

Vannacht droomde ik opnieuw over hem. Hij had vernomen dat ik verdrietig was en daarom een klein feestje georganiseerd op een mini natuurcamping. We waren blij om elkaar weer te zien, hij zag er goed uit en was gelukkig. Lang tijd om te praten was er niet, want hij liep meteen naar de kabelbaan. Zijn lijf was veel te groot en hij trok zijn voeten op zodat hij de grond niet zou raken. Het was alsof hij wilde zeggen: het gaat niet om al die woorden, speel en geniet! Read the rest of this entry »

Op dit moment ben ik verkouden en ik kan jullie zeggen: ik geniet er van. Ik geef me over aan de dag en neem alles zoals het komt. Dat is voor mij een totaal nieuwe ervaring, want verkoudheden betekenden voor mij meestal een week of twee totaal van de wereld zijn wat gepaard ging met verzet en weerstand tegen de werkelijkheid. Verkoudheden waren lastig, ze ondermijnden mijn plannen en onderbraken mijn leven juist op die momenten dat ik er helemaal niet op zat te wachten. Ze moesten gewoon stoppen en wel zo snel mogelijk! Nu ervaar ik het heel anders. Read the rest of this entry »

Deze periode op mijn favoriete paradijsje Greenstones zijn inspirerend en nodigen me uit tot zelfreflectie. Deze keer neem ik de tijd om terug te kijken op mijn genezingsproces van borstkanker. Ik ben alweer een maandje lekker aan het werk en de borstontsteking is duidelijk op zijn retour. Dat mijn genezingsproces een transformatieproces voor mij is geweest is mij wel duidelijk. Wat zijn nu precies al die levenslessen die ik heb geleerd en nog interessanter: hoe integreer ik deze lessen in mijn werk en leven? Op welke manier kan ik mijn lessen delen met de wereld zodat ik er anderen mee kan inspireren of aan het denken kan zetten? Mijn even blijft dus volop in beweging! Op dit moment zijn dit voor mij de belangrijkste lessen: Read the rest of this entry »

Ken je Brandon Bays, de vrouw die zichzelf genas van een tumor in haar buik ter grootte van een basketbal? Ze heeft er een boek over geschreven: de helende reis. Gisteren was ze in Nederland en gaf ze een lezing. Het was bijzonder om er bij aanwezig te zijn en om haar te horen vertellen over haar werk en missie. Toen ik in maart dit jaar ontdekte dat ik borstkanker had, ging ik tijdens meditaties met mijn lichaam in gesprek. Of beter gezegd: met mijn ziel, of het wezen dat ik werkelijk ben. Toen ik als het ware in mijn tumor dook kreeg ik exact dezelfde boodschap als Brandon destijds kreeg: 'This is a wake up call.' Maar ook: Read the rest of this entry »

Vandaag is een oude liefde van me gecremeerd. Hij is gestorven aan kanker, dezelfde ziekte die ook mijn pad dit jaar kruiste. Toeval? Begin twintig waren we toen we smoorverliefd raakten op elkaar. Het was begin jaren tachtig. Hij was getrouwd en ik had vier jaar verkering met mijn toenmalige vriend die in een andere stad woonde. Een verliefdheid tussen ons: het kon gewoonweg niet. We wilden allebei onze partners niet belazeren en ondertussen gierden de vlinders en de hormonen wekelijks door ons lijf met een heftigheid die ik nooit voor mogelijk had gehouden. Een keer ging het mis. Read the rest of this entry »

Gisteren werd een sessie met mijn Taoistische genezer gefilmd, een gedenkwaardige gebeurtenis waarvan ik vermoed dat hij heel kijkend Nederland zal verbazen. Het is een onderdeel van een televisie-uitzending van VPRO-thema over kanker en zelfmanagement, waarbij ik als patiënt die kiest voor deels regulier, deels alternatieve behandeling, in beeld word gebracht. Inmiddels heb ik een aantal Taoïstische sessies bij Ludwig Schutte vanhttp://www.yinyangbalance.nl achter de rug. Hij kwam voor mij op het juiste moment op mijn pad en gisteren werd voor mij opnieuw duidelijk waarom ik juist bij hem moest zijn. Read the rest of this entry »

Mijn eerste werkweek sinds mijn genezingsproces zit er op. Ik kijk er op terug met liefde, warmte en verwarring. Want ja, naast dat ik het ontzettend leuk vind om te coachen ontdekte ik ook waar mijn energieverlies vandaan komt. Met als gevolg dat ik aan het eind van de week uitgeput op de bank lag en me vanochtend nog moe voelde toen ik op stond. Dat is natuurlijk niet de bedoeling. Het afgelopen weekend heb ik nagedacht over mijn bedrijfsactiviteiten en gekeken waar ik diep in mijn hart nu echt het allergelukkigst van word. Read the rest of this entry »

Gisteren was een bijzondere dag. Het was namelijk de eerste dag van mijn nieuwe leven. Gedurende mijn genezingsproces heb ik niet gewerkt en gisteren was de eerste dag dat ik mezelf weer echt een ondernemer voelde. Het voelde vreemd, om weer met prioriteitenlijstjes bezig te zijn en dus zat ik gisteren ook weer meteen in mijn denken. Dat was wel even wennen. Ik was dan ook blij dat ik savonds naar de biodanza mocht. Want biodanza is voor mij een manier om uit het hoofd te gaan, te ontspannen, lekker terug in het lijf. Dansen op muziek, in verbinding met anderen, in verbinding met mezelf. Bij een van de dansen was de uitnodiging om te dansen op dat wat je los wilt laten in je leven. Read the rest of this entry »

De zomervakantie. Maandenlang heb je er verlangend naar uitgekeken: eindelijk rust, weg van alle dagelijkse beslommeringen, samen leuke dingen doen en meer tijd voor elkaar en voor seks. Maar toen het moment daar was belandde je voor je het wist in een knallende ruzie. Met alle gevolgen van dien. Je happy vakantiegevoel verdween als sneeuw voor de zon en de spanning was te snijden. Vanuit je stoel in de zon turend over het prachtige uitzicht overdacht je opnieuw waar het in hemelsnaam was misgegaan. Hoe kon dit nu toch gebeuren? Read the rest of this entry »

Een ding is me tijdens mijn genezingsproces van borstkanker de afgelopen periode duidelijk geworden: Liefde is... van jezelf houden. Ik herinner me een mail van een klant die ik ontving vlak voordat ik de knobbel in mijn borst ontdekte. Hij vroeg me naar aanleiding vandeze nieuwsbrief hoe je dat eigenlijk doet, van jezelf houden. Het was alsof ik met mijn mond vol tanden stond want ik had plotseling geen antwoord meer. Alles wat ik wilde schrijven leek plotseling raar en vreemd. Read the rest of this entry »