In een driehoeksverbinding waarbij een partner de liefde deelt met twee anderen, ontstaat er al snel een dynamiek van het gevoel tekort te schieten. De mensen die hun partner delen, worden getriggerd in het gevoel dat ze niet goed genoeg zijn, anders zou hun lief wel genoeg hebben aan hen alleen. Ook is er de trigger die drukt op de angst om achtergelaten te worden. De andere liefde zal toch wel sterker zijn, omdat hij nieuw is, of omdat er al zoveel jaren samen zijn doorgebracht, al dan niet in een gezinsstructuur.
Degene die de liefde deelt en een tweede relatie erbij heeft gekregen, zit tussen twee vuren in en wil het liefst beide partners tevreden stellen. Vaak komt deze persoon nauwelijks toe aan zichzelf en aan de vraag: wat wil ik nu eigenlijk zelf? Degene die in een bestaande relatie stapt, wordt al snel geconfronteerd met het verlangen naar een echte, volwaardige plek. De trigger die geraakt wordt is: mag ik er zijn? Heb ik een plek? Doe ik er toe? [Lees meer…]
‘De waarheid heelt de waan’ is de ondertitel van een van de boeken van trauma therapeut 
Ik weet dat ik met mijn licht, het donker bij anderen kan wegnemen, door te tijdreizen, mijn hart



Het was eeuwen geleden. De moeder woonde in een kasteel en haar zoon was de vrolijkste van de familie. Altijd had hij een grap, om het leven in een zonniger daglicht te zetten. Je zou hem lichtzinnig kunnen noemen, maar dat was hij niet. Hij wilde slechts het beste uit het leven halen, en vooral genieten. Zijn grootste passie was echter de dans. Het dansen had hij van zijn moeder geleerd, aan het hof. Hoewel er honderden, nee duizenden prachtige vrouwen waren om mee te dansen, was zijn moeder zijn favoriet. Bij haar hoefde hij niets. Hij hoefde niet te presteren, hij hoefde zich niet anders voor te doen dan hij zich voelde, niet groter of sterker of machtig omdat dit van hem verwacht werd vanuit zijn status als zoon van de kasteelheer.