Zeven jaar geleden ontmoette ik mijn tweelingzielenzus in Amerika. De onvoorwaardelijke liefde die ik tussen ons voelde, was onvoorstelbaar groots. Deze spontane diepe liefde ging veel verder dan normaal en ik wist: deze liefde is oneindig en huist in mijn hart. Ik nam afscheid van haar zonder mij zorgen te maken over de toekomst. Haar zien of niet zien maakte niet uit, de liefde was immers onvoorwaardelijk. Het duurde niet lang of ik beloofde mezelf om voortaan altijd mijn hart te volgen, wat er ook gebeurde.
Tweelingzielen en onmogelijke liefdes
Kort daarna werd ik verliefd op een getrouwde man. En daarna weer. Steeds zag ik hen als mijn tweelingziel, waarbij hun vrouwen geen plaats wilden maken voor mij als aanvullende liefde. Want voor mij hoefden ze niet te scheiden. Mijn oordeel op vrouwen die zich mengden in een bestaande relatie, moest ik loslaten, want ik volgde immers mijn hart en het pad van mijn ziel. Ik zag de herkenning van deze grote onvoorwaardelijke liefde, in hun ogen. Trouw aan mezelf zette ik steeds de volgende stap. In de hoop deze grootse liefde, ooit in het echt te kunnen leven. [Lees meer…]
Als je innerlijke bevrijding wilt, is een 
Caroline Franssen (2013)
Als het moment er is, en de beslissing is gevallen, treedt er een bijzonder mechanisme in werking: je gaat de ander bekijken door de ogen van de bril van de scheiding. Je gaat datgene voeden waardoor je het voor jezelf kunt rechtvaardigen dat het echt de juiste beslissing was. Zonder dat blijf je immers in twijfel hangen en dat zorgt voor een tegenstroom in je leven die je niet brengt bij je passie, je levensvreugde en je doelen. Samen was het immers niet gelukt om verder te gaan of om dat te bereiken wat jullie wilden: gelukkig zijn met jezelf en met elkaar. Nu wil je verder en dus zoek je naar redenen die jou bij je ex weghouden, zodat jij verder kunt.
Hechting begint al voor de geboorte, lees ik 
Het is zomer 2013. Ik ben met mijn toenmalige partner op een natuurcamping. Buiten op een stoel geniet ik van het ruisen van de bomen en de zang van de vogels. Het is zonnig, een licht briesje streelt mijn blote huid. Als ik luister naar het gekwetter van de vogels, begint mijn borstkast zachtjes te trillen. ‘Let the birds heal you,’ zeggen mijn gidsen. Ik vind het een prachtige gedachte dat vogels me kunnen helen en geef me aarzelend over aan hun gezang. Aarzelend, want ik weet dat mijn partner daar moeite mee gaat hebben.
Als mensen sterven in een situatie van onvrede of waarbij heftige emoties spelen, kan het zijn dat zielen niet goed overgaan