Je partner durven te kwetsen… in polyamorie kom je het geheid tegen. Afgelopen zaterdag was ik op een bijeenkomst van Pluk De Liefde: How do you poly? Ik vind het heerlijk om me te laten inspireren door andere mensen die polyamoreus leven. Een van de thema’s die de bijeenkomst ter sprake kwam was hoe je jezelf kunt zijn en je hart kunt volgen, als je weet dat je je partner daarmee kwetst? In dit artikel ga ik in en geef ik tips hoe je er mee om kunt gaan.
Jaloezie en polyamorie
Jaloezie is iets wat heel normaal is, ook in polyamorie. Jezelf toestaan van meerdere mensen te houden is iets heel anders dan je partner samen te zien met een ander, of hem of haar tijdelijk te laten gaan om te genieten met een ander. Angst, een gevoel van onveiligheid en onzekerheid kunnen zich bundelen. Als deze krachten de overhand krijgen, is het niet verwonderlijk dat zelfs de meest open minded mensen, gevoelens van jaloezie laten zien aan hun partner. Kun jij het aanzien als je partner laat zien hoe gekwetst hij of zij is? [Lees meer…]
Tussen droom en daad
Ethiek in de liefde. Hoe kan iets dat vanuit het hart komt en wat in wezen oordeelloos is en plezier en vreugde verschaffend is, nu ingedeeld worden in categorieën van goed of fout? Want dat is waar ethisch handelen voor staat: handelen vanuit een zuiver geweten, in overeenstemming met dat wat leeft in je hart en dat wat verbonden is met je kernwaarden.
Hij greep me tussen mijn benen. Ik was 19 en hij was een soldaat en een kop groter dan ik. Ik liep vanaf het station naar de verpleegstersflat waar ik woonde en weigerde een omweg te nemen, ook al voelde ik dat deze man zijn zinnen op me had gezet. Ik weigerde om me aan te passen of om sneller te gaan lopen. Ik wilde niet dat hij het van mijn angst zou winnen. En toen gebeurde het.
Hij greep me tussen mijn benen. ‘Blijf met je gore poten van me af,’ siste ik terwijl ik de grote huissleutel in mijn vuist hield, bereid hem ermee op zijn kop te timmeren. Hij trok zijn hand terug en keek me uitdagend aan. Ik keek woedend en doordringend terug en liep vervolgens ogenschijnlijk onverschillig verder. Mijn hart bonsde in mijn keel. Vliegensvlug overwoog ik alle opties. Wegrennen, schreeuwen of doorlopen? Nog een paar honderd meter en dan was ik bij het politiebureau. Daar was ik veilig. Bij de kruising sloeg hij af. Ik haalde opgelucht adem en overwoog om hem aan te geven. Maar toen ik zeker wist dat hij uit het zicht was, rende ik keihard en huilend naar de flat. Had ik het niet uitgelokt?
Als je innerlijke bevrijding wilt, is een 
Caroline Franssen (2013)