Wat als ze anders had gekozen? Wat als ze hem verleid had die nacht, om de hele nacht met haar te dansen?
Een jaar na het verlies van haar zoon, mijmerde de moeder over deze vragen. Een jaar eerder was ze haar zoon verloren. Ze had het gezien in een visioen, dat het zou gaan gebeuren. Het was een kwestie van tijd. Zelfs het tijdstip was haar aangekondigd…
Dansende liefde
Het was eeuwen geleden. De moeder woonde in een kasteel en haar zoon was de vrolijkste van de familie. Altijd had hij een grap, om het leven in een zonniger daglicht te zetten. Je zou hem lichtzinnig kunnen noemen, maar dat was hij niet. Hij wilde slechts het beste uit het leven halen, en vooral genieten. Zijn grootste passie was echter de dans. Het dansen had hij van zijn moeder geleerd, aan het hof. Hoewel er honderden, nee duizenden prachtige vrouwen waren om mee te dansen, was zijn moeder zijn favoriet. Bij haar hoefde hij niets. Hij hoefde niet te presteren, hij hoefde zich niet anders voor te doen dan hij zich voelde, niet groter of sterker of machtig omdat dit van hem verwacht werd vanuit zijn status als zoon van de kasteelheer.
Veel mensen die hun tweelingziel ontmoeten, of zielsliefdes, herkennen het fenomeen Alles of Niets principe. In het contact met elkaar ervaar je de alomvattende liefde en de wetenschap dat alles met elkaar verbonden is, het Alles principe. Deze ervaring kan overweldigend zijn en gevoelsmatig in schril contrast staan met de bekende aardse liefde. Als het contact met de zielsgeliefde of tweelingziel (tijdelijk) verbroken wordt, of als deze onbereikbaar is, val je samen met de grote leegte in jezelf, het Niets Principe. Ik schreef er eerder over in 
Gisterenavond keek ik sinds lange tijd, naar de laatste afleveringen van de Netflix serie ‘Once upon a time’, waarin prachtig verbeeld wordt hoe vorige levens in diverse dimensies, ons leven beïnvloeden. Ook zien we hoe we in de loop van de eeuwen, de ziel laten ontwikkelen, en onze weg bewandelen van haat en wraak naar liefde en compassie. Het is voor mij bijzonder om in een tv-serie dingen vanuit mijn eigen multidimensionale ervaringen, te herkennen. Ik zie in dat ik met mensen uit mijn zielengroep, mijn eigen ‘Once upon a time’ leef, met mijn eigen karmische verhalen en vanuit mijn eigen unieke rollen. Verhalen die mijn ziel kleuren en van waaruit ik leef, want de bron in mij wil stralen in het hier en nu.
Vanochtend fiets ik even naar de binnenstad en dan word ik door mijn gidsen uitgenodigd om even de Maria kapel in de Sint Jan te bezoeken. Als ik bij de Sint Jan kom en over de opnieuw gelegde straatkeien fiets die naar de ingang leiden, voel ik een sterk verdriet in mijn keel. Tranen springen in mijn ogen. Wiens verdriet voel ik hier? Bij de ingang staat een zwarte lijkwagen, er blijkt een begrafenis 
Van 14 tot 18 maart reisde ik met twee vrienden en reisgenoten naar Polen om een bezoek aan Auschwitz en Birkenhau te brengen. Voor mij was het een soort van final quest. In 2008 begonnen de nachtmerries over de oorlog, waarbij ik altijd op de vlucht was en keek of ik niet achtervolgd werd. In 2010 bezocht in een reïncarnatie therapeute die me vertelde dat ik een vorig leven had gehad in de tweede wereldoorlog en dat mijn jeugdliefde van dit leven, betrokken was in dat leven. Ik was een jonge verzetsstrijder, opgepakt en naar Auschwitz vervoerd. Daar werd ik te werk gesteld in de ziekenboeg en later als hoer. Ik stierf uitgeput en ziek in een van de barakken, net voor de bevrijding van het kamp.
Op vrijdag 1 maart was het lanceringsfeest van