Vorige levens en buitensluiten… Tijdens een vrouwentantratraining in 2012 mocht ik van de leidster niet spreken over de vorige levens die ik zag bij anderen. Het sloot niet aan bij de beleving van de groep, en ik toetste niet of het wel ontvangen wilde worden.
Ik zie ik zie wat jij niet ziet
Iemand in de groep worstelde met haar relatie en vertelde dit in de groep. Ik zag het vorig (destructieve) leven tussen haar en haar partner wat er aan ten grondslag lag. Als dit helder zou zijn, zou ze meer zicht krijgen op haar bizarre relatiepatroon. Maar ik mocht het niet uitspreken en mijn mond werd gesnoerd. Ik voelde me te midden van de groep, eenzamer dan ooit.
Ik moest midden in de cirkel komen, ‘mijn fout’ voelen en dit aan de groep erkennen. Nog nooit voelde ik me zo eenzaam als toen. Mijn tranen mocht ik wel laten zien maar niemand wist waarom ik echt huilde…. Ik verlangde zo naar erkenning te mogen zijn wie ik was. Met mijn helderziende gaven, met alles wat ik zag en ervaren had vanuit andere dimensies.
Helende tranen
Hoe tegenstrijdig ook: mijn tranen werden ontvangen en ik werd in dat stukje mens-zijn getroost door alle vrouwen die mij niet begrepen. Zo kon ik op een bizarre manier uiting geven aan het verdriet van een half jaar in diepe eenzaamheid leven met alles wat ik ervaren had in destructieve vorige levens. Dat uithuilen was wel helend. Maar ik bleef zitten met een gevoel van niet erkend te zijn in wie ik werkelijk was. Was dat juist niet de bedoeling van tantra, om dat te gaan ontdekken en te leven?
Van slachtoffer naar dader
Ondanks dat ik buitengesloten werd, voelde ik de liefdevolle intentie van de leidster. Ik voelde dat ze wist wat ze deed en overtuigd was van haar ‘gelijk’. Ze vertelde over de boeken die ik zou gaan schrijven en de wereld die ik zou dienen met mijn ervaringen. Daar waren ze voor bedoeld. Haar woorden hoorde ik, maar ik kon ze niet omarmen. Ik voelde me niet begrepen en niet gezien. Ik dacht: ‘Boeken? Iedereen kan boeken schrijven. Dit gaat veel verder dan een boek. Dit is De Waarheid die niemand wil zien! Dit is wie ik werkelijk ben!’
Inmiddels zijn we vijf jaar verder. Tijdens een vrouwentraining in 2014 in Frankrijk die ik organiseerde, ervoer ik zelf wat het was om iemand te moeten buitensluiten in een groep, om zo de groep te beschermen. Wederom zag ik wat we deden en ik zag de gevolgen van mijn keuze voor de betrokkene. En toch was dit de keuze die wij als leidsters heel bewust maakten. In de ogen van het ‘slachtoffer’ waren we barbaarse daders die haar slachtoffer zijn, niet leken te begrijpen of weigerden te erkennen.
De kracht van liefdevol buitengesloten worden
Soms laten we iemand doelbewust ‘in de steek’, om hem of haar de kans te geven de kracht in zichzelf te ontdekken. Want hoe bizar ook: als je buitengesloten wordt, dan kom je automatisch in het verzet. Jij zult de wereld laten zien hoe het werkelijk zit. Jij wilt erkenning krijgen van de wereld om je heen, en daarvoor zul je, heel EigenWijs, die erkenning eerst aan jezelf moeten geven. Los van wat de hele wereld er van denkt. Hiermee wordt het zaadje van jouw innerlijk leiderschap geboren!
De geboorte van innerlijk leiderschap
Door deze stap te zetten erken jij jouw innerlijk leiderschap. Het zaadje wordt in de uitsluiting geplant. Als dit met liefde gebeurt, dan kun je dit als slachtoffer voelen. Ook al kun je er geen woorden aan geven: diep van binnen voel je dat het in liefde gebeurt. Het zorgt ervoor dat je uit het oordeel blijft en je kunt het zien als de waarheid van een ander. Dat is wat je leert in tantra en van bewustwording: dat iedereen zijn of haar eigen waarheid heeft. Liefdevol buitensluiten zorgt ervoor dat mensen niet wild om zich heen gaan slaan, zoals gebeurt bij liefdeloze buitensluiting waarbij we mensen aan de schandpaal nagelen, maar in zichzelf keren om meer in hun eigen kracht te komen.
Vorige levens bestaan!
Nu zijn we vijf jaar verder. Twee jaar geleden maakte ik een helende reis naar Italie, waar ik vele vorige levens ontmoette. Ze hadden allemaal te maken met leiderschap: innerlijk of uiterlijk. Met daderschap en slachtofferschap. En met mijn lief van toen als ‘Redder’. Mijn lichaam bleek alles te Weten en ‘het bewijs’ van het bestaan van een van de levens, werd voor mij (en de buitenwereld) geleverd. Hoe? Dat lees je in mijn nieuwe ebook: ‘Hemel en hel in vorige levens.’
e-book vorige levens
Het ebook ‘hemel en hel in vorige levens, een persoonlijke reis over liefde, seks, macht en onmacht’ dat ik schreef over mijn reiservaringen, is nog steeds te koop. Het is verkrijgbaar via online webshops als BOL en uiteraard via mijn eigen webshop. Hier lees je er alles over.
Jouw geliefden kunnen jou van alles spiegelen en vaak zijn we gewend de verantwoordelijkheid voor ons geluk in handen van onze partners te leggen. Maar zij kunnen nooit verantwoordelijk zijn voor wat jij te leren of te transformeren hebt. Hun taak is om jou te spiegelen. Wat heb jij te leren? Is het grenzen stellen, jezelf uitspreken, kleur durven bekennen, je plek innemen of jezelf groter of juist kleiner durven maken en daarmee de ander ruimte geven zichzelf te zijn? 
Veel mensen die in een relatie zitten met hun onbereikbare tweelingziel, ervaren regelmatig perioden van heftige emoties. Vaak zijn dit gevoelens van onmacht, extreme woede, schuldgevoelens en schaamte. De trek naar elkaar is magisch en onweerstaanbaar sterk waardoor het soms lijkt alsof je volledig wilsonbekwaam bent. Uiteraard komt dit ook in gewone liefdesrelaties voor als jij steeds degene bent die alsmaar geeft, je verlangens ontkent en jezelf daarmee geweld aandoet. Dan ben je in handen gevallen van je innerlijke slaaf of slavin en is het tijd om er afscheid van te nemen. 
Opnieuw geboren
Mijn lichaam tintelt
Doeken op mijn huid
Ik slik en slik en slik
Doeken op mijn huid
Het donker om me heen
Doeken van mijn huid
Doeken van mijn huid
Doeken van mijn huid
Willoosheid is de negatieve vervorming van overgave. Het is gebaseerd op angst en onveiligheid en het gebeurt onbewust. Overgave doe je uit jezelf, omdat jij je als volwassene wi
Onder het verlangen van de prinses schuilt een enorme eenzaamheid. Het is de eenzaamheid van het beschadigde kind die geen contact kan maken met de kern in zichzelf. Het is het zeer kleine kind dat niet voor zichzelf kon zorgen, de willoze baby die zich niet verbaal kon uiten noch kon protesteren op het moment van het wangedrag van de vader, de oom, de broer of de masculiene moeder wiens hart versteend was. Het prinsessengedrag is verbonden met een beschadiging in de mannenlijn waarbij het ego leidend is geworden en het hart gesloten. 