Dansende lente
De lente
Kleurde het blad
En het licht
Verwarmde de ziel
Van de boom
Ieder jaar opnieuw
Hetzelfde ritueel
Was jouw hart al
Geopend
Voor het nieuwe leven?
Het oude
Achterlatend?
Kom,
Laat ons dansen
En zwijgen
En meebewegen
Op de nieuwe takken
Die buigen
Van de regendruppels
En zingen
In de stralen
Van de zon
De liefde ontmoet
Het leven omhelzend.
@ Leonie Linssen 03-05-2019


Veel mensen die hun tweelingziel ontmoeten, of zielsliefdes, herkennen het fenomeen Alles of Niets principe. In het contact met elkaar ervaar je de alomvattende liefde en de wetenschap dat alles met elkaar verbonden is, het Alles principe. Deze ervaring kan overweldigend zijn en gevoelsmatig in schril contrast staan met de bekende aardse liefde. Als het contact met de zielsgeliefde of tweelingziel (tijdelijk) verbroken wordt, of als deze onbereikbaar is, val je samen met de grote leegte in jezelf, het Niets Principe. Ik schreef er eerder over in
Gisterenavond keek ik sinds lange tijd, naar de laatste afleveringen van de Netflix serie ‘Once upon a time’, waarin prachtig verbeeld wordt hoe vorige levens in diverse dimensies, ons leven beïnvloeden. Ook zien we hoe we in de loop van de eeuwen, de ziel laten ontwikkelen, en onze weg bewandelen van haat en wraak naar liefde en compassie. Het is voor mij bijzonder om in een tv-serie dingen vanuit mijn eigen multidimensionale ervaringen, te herkennen. Ik zie in dat ik met mensen uit mijn zielengroep, mijn eigen ‘Once upon a time’ leef, met mijn eigen karmische verhalen en vanuit mijn eigen unieke rollen. Verhalen die mijn ziel kleuren en van waaruit ik leef, want de bron in mij wil stralen in het hier en nu.
Vanochtend fiets ik even naar de binnenstad en dan word ik door mijn gidsen uitgenodigd om even de Maria kapel in de Sint Jan te bezoeken. Als ik bij de Sint Jan kom en over de opnieuw gelegde straatkeien fiets die naar de ingang leiden, voel ik een sterk verdriet in mijn keel. Tranen springen in mijn ogen. Wiens verdriet voel ik hier? Bij de ingang staat een zwarte lijkwagen, er blijkt een begrafenis
Van 14 tot 18 maart reisde ik met twee vrienden en reisgenoten naar Polen om een bezoek aan Auschwitz en Birkenhau te brengen. Voor mij was het een soort van final quest. In 2008 begonnen de nachtmerries over de oorlog, waarbij ik altijd op de vlucht was en keek of ik niet achtervolgd werd. In 2010 bezocht in een reïncarnatie therapeute die me vertelde dat ik een vorig leven had gehad in de tweede wereldoorlog en dat mijn jeugdliefde van dit leven, betrokken was in dat leven. Ik was een jonge verzetsstrijder, opgepakt en naar Auschwitz vervoerd. Daar werd ik te werk gesteld in de ziekenboeg en later als hoer. Ik stierf uitgeput en ziek in een van de barakken, net voor de bevrijding van het kamp.
Op vrijdag 1 maart was het lanceringsfeest van
Gisteren kreeg ik een appje van een vriend die me heel goed bedoeld, schreef de boel af te blazen. Hij had ook niet het verlangen om te komen. ‘Blijf niet wachten als een konijn in de koplampen’, schreef hij. Ik moest lachen om de beeldspraak. Maar ja, zijn woorden zetten me wel aan het denken. Wat wil i
Een van de meest voorkomende botsingen in relaties van mensen die bij mij in de praktijk komen, is het verschil in verlangen hoe de relatievorm er uit moet zien. Bewuste of onbewuste non-monogamie? De een wil een monogame relatie, de ander wil polyamoreus leven. De ene partner wil seks buiten de deur maar eist dat de partner niet verliefd wordt; de ander wil juist wel die intieme, emotionele verbinding ook met die ander. De ene partner wil graag vrijen met iemand van hetzelfde of het andere geslacht en de andere partner voelt zich tekort gedaan en verlangt onderscheid in relatiekeuze op het gebied van geslacht of gender. Kortom: hoe ga je om met verschillen in verlangens? Wat werkt wel? Een overzicht.