Als ik vanmiddag na een inspirerende durf te vragen sessie over hoe ik van mijn roman Dubbelliefde 3.0 een bestseller kan maken, op Amsterdam Centraal Station kom, tref ik een overvolle trein aan. Ik ben in een niet zo goed humeur. Soms zijn er dingen in de liefde die niet lopen zoals je wilt en daar heb ik op dit moment even flink last van. In de trein vind ik een lege plek, godzijdank. De lege plek in kwestie is bezet door een koffer. De eigenaar, een flitsende veertiger in krijtstrepen pak hangt aan zijn mobiele telefoon. Op zakenreis geweest en gewend zijn zin te krijgen, denk ik meteen. Hij heeft duidelijk geen zin om plaats te maken voor mij.
De koffer of ik?
‘Kunt u niet verderop een plekje zoeken, mijn koffer staat hier,’ vraagt hij me met een hulpeloosheid die hem niet past.
‘Die koffer kunt u toch naast u neer zetten, in de gang of bij de deur’ opper ik.
Maar daar heeft hij geen oren naar.
‘Er is vast nog wel een plekje verderop, probeer het maar,’ zegt hij alsof ik een lastig kind ben en gaat verder met zijn telefoongesprek alsof ik niet besta. [Lees meer…]
Twee jaar geleden verbrak ik een mooie relatie. Dat kwam omdat ik diep van binnen voelde dat ik op een andere manier in liefde, relaties, intimiteit en verbindingen was gaan staan. Mijn toenmalige vriendin kon daar niet in meegaan, en met pijn in het hart hebben we elkaar toen losgelaten. Ik voelde 2 jr geleden dat ik in mijn ontmoetingen vrij(er) wilde zijn …..om dan te laten gebeuren wat er “is” en wat er “ontstaat” in de relatie met de ander, zonder daar op voorhand al beperkt te zijn in wat er wel en niet mocht ontstaan.
Het afgelopen weekend had ik een heerlijk weekend. Samen met mijn lief en een aantal geliefden verbleven we in een huisje op het Twentse platteland. Drie dagen kamperen op mijn 50e verjaardag met al mijn geliefden smaakte naar meer, vond mijn lief. Dus organiseerde hij een heus Love Weekend: een weekend waarin de liefde naar hartelust mocht stromen. Liefde leven zoals dat bedoeld is om te leven. Voor mij dan. Voor ons. Wat hebben we genoten!
Afgelopen weekend mocht ik weer genieten van het samenzijn met twintig andere vrouwen, in het vrouwentantraweekend met Jacqueline Snelder. Na de jaar training die ik dit jaar deed, een intensive weekend met als thema Tantric Orgasmic Art en seksuele autonomie. Want ja, om helemaal jezelf te kunnen zijn in de seksualiteit is het nodig om seksueel autonoom te zijn. Dat is nog best wel een kunst voor ons vrouwen, heb ik gemerkt.
Drie jaar geleden ontmoette ik mijn tweelingziel, Celeste Brianne Satie, op het Loving More Congres in Amerika. Het was mijn kennismaking met liefde op het eerste gezicht en sloeg in als een bom. Maar het ging verder dan dat: het was de ontmoeting met de eeuwigdurende onvoorwaardelijke liefde. Gisteren sprak ik drie uur met haar via Skype, ter voortbereiding op onze hereniging in oktober. We gaan onze liefde vieren en het licht dat tussen ons ontstaat delen met heel veel anderen. Want ik weet: deze ontmoeting heeft een doel dat verder gaat dan het ervaren van de menselijke liefde die we allemaal zo goed kennen. 
Als roodharige relatiecoach en expert op het gebied van de liefde, ben ik gevraagd om een aantal lezingen te verzorgen op de Roodharigendag die dit jaar op 2 september plaatsvindt in Breda. De Roodharigendag wordt sinds 2005 jaarlijks georganiseerd en is inmiddels uitgegroeid tot een internationaal evenement. Van over de hele wereld komen roodharigen op dit evenement af en dit jaar verwachten ze zo’n 10.000 bezoekers.