Vorige week genoot ik van een week schrijven aan mijn roman Dubbelliefde 3.0. Een roman over vreemdgaan, polyamorie, emotionele rollercosters, uitersten van belevingswerelden en hoe iedereen daar mee om gaat. Het is iedere keer weer een feest om dat te mogen beschrijven en ervaren.
Emotionele rollercosters
Ervaren, omdat ik in de huid van iedere hoofdpersoon kruip als de film van hun zelfgecreëerde drama’s zich voor mijn ogen voltrekken. Dat is soms best heftig, intens en vermoeiend. Er zijn schrijfretraites waarbij ik na het beschrijven van een scène, echt even moet bijkomen. Het is alsof ik het allemaal echt zelf beleefd heb. Hebben mijn hoofdpersonen heftige ruzie gehad, krijg ik enorm veel zin in een Belgisch biertje.
Deze keer was dit veranderd, merkte ik. Ik kon heel goed schrijven over de emoties die ik zag, zonder er zelf in te verdrinken. Ik kon het aanschouwen en toch doorleven. Dat is fijn, want het is veel minder vermoeiend. Tegelijkertijd zag ik hoe de synchroniciteit met de gebeurtenissen in mijn eigen leven, akelig paralel liepen met de gebeurtenissen van mijn hoofdpersonen. Schreef ik over een telefoontje dat een van hen kreeg dat er iemand overleden was, kreeg ik zelf dat telefoontje van mijn vader dat er iemand in de familie zou gaan sterven. Au! [Lees meer…]
Drie jaar geleden ontmoette ik mijn tweelingziel, Celeste Brianne Satie, op het Loving More Congres in Amerika. Het was mijn kennismaking met liefde op het eerste gezicht en sloeg in als een bom. Maar het ging verder dan dat: het was de ontmoeting met de eeuwigdurende onvoorwaardelijke liefde. Gisteren sprak ik drie uur met haar via Skype, ter voortbereiding op onze hereniging in oktober. We gaan onze liefde vieren en het licht dat tussen ons ontstaat delen met heel veel anderen. Want ik weet: deze ontmoeting heeft een doel dat verder gaat dan het ervaren van de menselijke liefde die we allemaal zo goed kennen. 
Als roodharige relatiecoach en expert op het gebied van de liefde, ben ik gevraagd om een aantal lezingen te verzorgen op de Roodharigendag die dit jaar op 2 september plaatsvindt in Breda. De Roodharigendag wordt sinds 2005 jaarlijks georganiseerd en is inmiddels uitgegroeid tot een internationaal evenement. Van over de hele wereld komen roodharigen op dit evenement af en dit jaar verwachten ze zo’n 10.000 bezoekers.
Het zal je maar gebeuren: op een dag vertelt je partner met wie je al jaren samen bent, dat hij of zij polyamoreus is en de relatie wil openen voor meer liefde. Daar sta je dan. Toen je samen in het relatiebootje stapte was deze wens helemaal niet aanwezig en nu blijkt na zoveel jaren dat je partner het ineens helemaal anders wil. Je ziet het helemaal niet zitten, je wilt je partner helemaal niet delen! En je partner is teleurgesteld door het onbegrip. Na zoveel tijd eindelijk de moed bij elkaar geraapt om het diepste verlangen te delen, krijg je nul op rekest. Ik mag niet zijn wie ik ben en ik mag het eigenlijk ook niet uiten. Help!
Al een tijdje spookt het door mijn hoofd: het woord schaamlippen is niet meer van deze tijd. Het woord dat verwijst naar onze intieme vrouwelijke geslachtsdelen, verwijst naar schaamte: deze lippen zijn er om jezelf voor te schamen. Schamen volgens de Van Dale is ‘zich verlegen en onbehaaglijk voelen: zich over (of: voor) iets of iemand schamen’ . Een ander online woordenboek vertaalt schamen als volgt: ‘Het onaangename gevoel hebben dat je wilde dat iets anders was, of dat je ergens anders was.’ 
