Afgelopen week las ik het artikel van mijn lief, over schaduwweduwen. Dat is wat vrouwen met een geheime geliefde worden als deze sterft. Het zijn vrouwen die een jarenlange relatie hebben met een getrouwde man en dit voor de buitenwereld geheim houden. De liefde hebben ze niet openlijk kunnen leven met als gevolg dat ze ook niet openlijk kunnen rouwen als hun geliefde gestorven is.
Er rust veel oordeel op mensen die vreemdgaan. Iedereen kent wel iemand in zijn omgeving of doet het misschien zelf. Als je jezelf ineens in de positie ziet van de vreemdganger, kom je dat oordeel dat je eerst op anderen had, bij jezelf tegen. Een innerlijke worsteling volgt: hoe kan iets wat zo goed voelt niet goed zijn? Wat heb ik geoordeeld over anderen en wat doe ik nu zelf? Wie bepaalt deze regels eigenlijk? Hoe ga ik hier mee om? [Lees meer…]
Vragen die op me afgevuurd worden bij interviews. Ooit vroeg een journaliste zich af of ze niet vreselijk ouderwets was, als ze er niet aan moest denken om haar partner te delen met een ander. Terwijl ze tegelijkertijd toegaf dat er ergens in haar ook wel een ‘Heleen van Royen’ leefde. Ver weg gestopt, dat dan weer wel.