Liefde delen

Helderheid en steun bij meer Liefde(s)

Dubbelliefde – het begin van een nieuwe roman

By 2 Reacties

Vandaag kreeg ik feedback van mijn schrijfcoach Yoeke Nagel, die ik voor drie maanden in de arm heb genomen om mij te begeleiden met het schrijven van een roman waarin liefde, vreemdgaan, monogamie en polyamorie, seksualiteit en intimiteit, angst en liefde de hoofdingrediënten zijn. Het wordt een dubbelroman, Dubbelliefde genaamd (althans dat is de werktitel maar wat mij betreft mag die het ook blijven). Ik vond het echt reuze spannend om mijn teksten naar Yoeke te sturen, want ja, je kunt als schrijver zelf wel het idee hebben dat je het leuk doet maar een ander kan daar heel anders over denken…

Een roman schrijven is ook heel wat anders dan een non-fictie boek als Love Unlimited. Daar ontdekte ik wel tijdens het schrijven, dat de verzonnen hoofdpersonen al schrijvende een eigen leven gingen leiden en ik verwachtte dat dit in een roman nog veel meer zou gebeuren.

Samen met Yoeke had ik voor mijn schrijfretraite in een brainstormsessie een eerste aanzet gemaakt voor een structuur, de hoofdgebeurtenissen vastgesteld en de hoofdpersonen een voorlopig karakter gegeven. Maar goed, naast hoofdpersonen moeten er ook anderen zijn en die ontstonden deels in het gesprek met Yoeke en deels schrijvende. Ik heb namelijk ontdekt dat als ik maar zorg dat mijn hoofd leeg is van alle normale perikelen in mijn leven (privé, liefde, familie, werk) ik me af kan stemmen op het grote geheel. Wat er dan gebeurt is bizar: ik zie al schrijvende een film voor me waarvan ik het idee heb dat ik hem al honderd keer heb gezien. Ik hoef alleen in slow-motion de film af te draaien en te beschrijven wat ik zie gebeuren, scène voor scène.

Wat ik zie, verrast mij zelf soms ook. Want ineens zijn daar dan twee vrienden (wat doen die hier in Godsnaam, denk ik dan) en even verderop ontdek ik wat hun rol is, en dat die later in het boek duidelijk wordt. Er zijn nu nog heel veel lege stukken, maar ik weet dat die zichzelf zullen vullen als ik bij mijn volgende retraite me weer afstem op ‘Dubbelliefde’. Wat mij betreft mag het boek straks ook verfilmd worden, want ja, uiteraard heb ik ook met deze roman een missie die de wereld in mag: het taboe op meervoudige liefde doorbreken. Ik denk zelfs dat ik met het schrijven van een roman, ik dingen beter of anders duidelijk kan maken, dan met het schrijven van een zelfhulpboek. Daarbij kan ik hopelijk een nog groter publiek bereiken, al mag ik met de vertalingen van Love Unlimited (Engels en Portugees) over het bereik van mijn missie al helemaal niet klagen 😉

Desalniettemin zet ik mijn dromen graag groots in de wereld. Wat mij betreft wordt Dubbelliefde een knaller, een bestseller die in minstens 22 landen vertaald gaat worden en wordt het boek binnen twee jaar verfilmd. Grappig, want het eerste wat Yoeke zei toen ik over de opzet van Dubbelliefde vertelde, dat ik de filmrechten maar goed moest regelen: de opzet en het onderwerp leent zich uitermate goed voor het maken van een film.

Nou, wat mij betreft gaat dat straks allemaal gebeuren. Maar om dromen werkelijkheid te maken, is er nu eerst actie nodig. Vandaag heb ik mijn voor volgende schrijfretraite maar meteen wat extra dagen geboekt. Het boek moet af, zo gauw mogelijk. Die boodschap kreeg ik trouwens ook door tijdens mijn dagelijkse meditaties op de schrijfretraite. Heel bijzonder. Want waar ik in het begin van de retraite nog zat te zoeken: hoe begin ik nu met een roman? kreeg alleen maar door: Overgave, doen, overgave, doen.

Oké dan. Ik geef me over. Ik ga het doen. Na de enthousiaste feedback van Yoeke die niet kan wachten op het vervolg ben ik om.
Wat mij betreft ligt Dubbelliefde voorjaar 2012 in de winkel!

Carnaval, maskers en je ware gezicht

By 3 Reacties

Terug van mijn schrijfretraite kom ik in Den Bosch op het station. Ik zie mensen gekleed in vrolijke kleuren, ze maken muziek en vieren feest: het is duidelijk anders dan anders. Met carnaval mag je gek doen, jezelf laten gaan. Je doet een masker op en laat jezelf van een andere kant zien. Hoera!

Ik moet ineens denken aan een carnavalsavond op de middelbare school. Ik moet 15 geweest zijn of zo. In die periode had ik vaak depressieve gevoelens. Ik had namelijk het idee dat iedereen in de wereld maskers droeg, want wat ik zag van de mensen stemde totaal niet overeen met hoe ik me van binnen voelde: onzeker, vertwijfeld, angstig, verlangend naar liefde en genegenheid. Nee, ook ik durfde dat niet aan de buitenwereld te laten zien. Van buiten was ik de vrolijke meid die met haar buitengewone fantasie en vrolijkheid iedereen aan het lachen maakte. Van binnen voelde ik me het tegenovergestelde.

Masker of je ware gezicht?

Voor mij was zo’n carnavalsavond een ontsnapping, het was een mogelijkheid om een stukje van mijn ware zelf te laten zien. Om uitspraken te doen die ik normaliter niet durfde te doen, uit angst voor afwijzing. Verkleed in een andere hoedanigheid durfde ik wel, ik kon me altijd nog verschuilen en zeggen dat het het masker van carnaval was…

Na carnaval voelde ik me dan extra triest, want het voelde als de omgekeerde wereld, hoe kon ik me hier ooit echt gelukkig in voelen? Gelukkig heb ik mijn weg uiteindelijk gevonden.

Maar eigenlijk is er ruim dertig jaar later in essentie niet zo heel veel veranderd. Nog steeds verlang ik er naar om bij mensen het ware gezicht te zien, de werkelijke gevoelens en verlangens die in hen spelen. In mijn vak als relatiecoach word ik in die behoefte ruimschoots voorzien.  Het is mijn vak geworden om mensen uit te dagen te leven vanuit authenticiteit en hun te helpen om hun ware gezicht te laten zien aan zichzelf en hun omgeving. Hierbij zet ik ondermeer mijn eigen kwetsbaarheid in als instrument, immers: ieder mens kent gevoelens van onzekerheid en twijfel en uiteindelijk de allergrootste angst van de mensheid: de angst voor afwijzing.

In essentie ben ik dus niet eens zo heel veel veranderd, ik heb nog steeds hetzelfde verlangen als toen: het verlangen naar een wereld waarin iedereen zijn ware gezicht durft te tonen, waar geen veroordeling is, waarin iedereen geaccepteerd wordt, waar liefde is en waar dat aan elkaar getoond wordt.

En jij, hoe zit het met jouw masker? Durf jij je ware gezicht te laten zien?

Bekijk mijn video zichtbaar jezelf zijn, een jaar later

Vrouwenverbinding! – 8 maart 2011

By Reageer

Het wordt maart, het wordt lente! Wat mij betreft mag de zon blijven! Wat het weer ook wordt, op 8 maart schijnt de zon in ieder geval bij Seats to Meet in Maarssen. Daar vindt een geweldig vrouwenevent plaats dat je wat mij betreft niet mag missen!  Een aantal vrouwen op Twitter hebben zich verenigd en in het kader van de honderdste Internationale vrouwendag een superleuke en inspirerende dag georganiseerd. Een dag door vrouwen, voor vrouwen.

Wat is er te beleven?

Ik ga er een workshop geven! Het is voor jou als lezer een geweldige gelegenheid om met mij en mijn werk kennis te maken. Het wordt de workshop over De Kracht van Verbinding. Ken je mij van Twitter, via internet of van het boek Love Unlimited en wil je nu eindelijk eens weten wie er achter Liefde Delen schuilt? Kom dan naar mijn workshop en geef je snel op. De ruimte in mijn workshop is beperkt.

Wat levert het op?

Tijdens de workshop maak je kennis met het Verbindingswiel©, een door mij ontwikkelde methode om relaties op een nieuwe en doeltreffende manier in kaart te brengen. Je krijgt inzicht in jouw relatieverbindingen en neemt inspiratie mee om jouw relatie thuis in een nieuw licht te zien. Veel mensen zeggen dat ze in mijn aanwezigheid ervaren wat het is om liefde te zijn. Dat gun in jou ook.

Wat is er nog meer?

De dag begint om 16:00u met twee plenaire sessies.  Carolina Mout ontvangt diverse bijzondere vrouwen voor een tafelgesprek. Ook zijn er lezingen van twee krachtige kanjers: Joy van der Stel en Gerie Smit. Er zijn twee workshoprondes waarbij je kunt kiezen uit meer dan 25 workshops over diverse onderwerpen gegeven door inspirerende vrouwen met een missie. Er is vast iets wat jou aanspreekt!  Tussen de workshops door is er tijd voor een diner en netwerken en de dag sluit om 21:00u met een borrel. Dit event wil je niet missen!

Verbinding voor Goed doel

Alle vrouwen die meewerken aan dit event doen dit op basis van vrijwilligheid. De opbrengsten van de dag gaan naar Stichting WellBeing Foundation, een sauna en wellness voor mensen die in het leven gekwetst zijn door ziekte, pijn, geestelijk of lichamelijk letsel. We willen 300 tot 500 vrouwen verbinden, een geweldige tijd bezorgen en dat er een mooie opbrengst naar het goede doel gaat.

Durf te verbinden en spread the news!

Nieuwsgierig geworden? Hier vind je het hele programma van deze bijzondere vrouwendag. Ben je verhinderd en spreekt de dag je aan? Voel je vrij om dit bericht door te sturen naar andere vrouwen in je omgeving. Ben je een man? Niet getreurd, er staan nog tal van andere events op de agenda, zoals straks het Love and Happiness Event in mei. Gun de vrouwen in jouw omgeving op 8 maart een fantastische avond. Spread the news!

van zelfkritiek naar zelfcompassie

By 3 Reacties

Met een nog weeïg gevoel in mijn buik schrijf ik deze blog, de restanten van een buikgriep. Afgelopen zaterdag, bij mijn workshop op het Boekenfestijn, zat ik er nog middenin. Ik twijfelde bij het opstaan al of ik niet beter in mijn bed kon blijven liggen, maar de camera’s van www.zelfzijn.nl die mijn workshop zouden opnemen trokken teveel. Dus sleepte ik mezelf uit bed, op naar een inspirerende dag!

Dat werd het ook. Althans voor zover ik het kon beoordelen hadden de bezoekers het naar hun zin. Zelf vocht ik vooral tegen mijn lijf. Mijn workshop met de titel ‘Polyamorie als weg naar bewustwording’ trok vooral nieuwsgierige vrouwen.

Als je ziek bent, dan is de energie vooral naar binnen gekeerd. Dat merkte ik ook tijdens de workshop. Ik had me voorgenomen voor het eerst in het openbaar over mijn ervaringen van de transmissietraining met Vartman te spreken. Want aan het eind van zijn bewustzijnstraining was aan de hele groep in liefde met elkaar verbonden, een andere vorm van polyamorie en heel bijzonder effect.

Aangemoedigd door de luisterende ogen en oren van de aanwezigen, liet ik me volledig meeslepen door mijn eigen verhaal. Ik vergat de rode draad, vergat belangrijke levenslessen en boodschappen die bij het verhaal hoorden, merkte dat ik uitwaaierde, had geen tijd voor de oefeningen en de afsluiting ontstond door een klop op de deur: uw tijd is om. Vergeleken met wat ik me had voorgenomen was het een soort van ego-lezing geworden in plaats van een interactieve workshop! Oef!

Die avond kwelde ik mezelf met dit kritische gedachten en ik vond steeds meer wat ik niet goed had gedaan. Mijn innerlijke criticus was er in volle glorie. In combinatie met al niet lekker zijn, lukte het me niet mijn negatieve gedachten te keren. Als ik ziek ben, dan vind ik mezelf niet leuk. Dan baal ik alleen maar van mezelf en mijn lijf dat me in de steek laat. Verzet dus.

Alle gebeurtenissen in het leven nodigen uit om naar binnen te gaan. Dat realiseerde ik me maar al te goed. Tijdens de vorige griep had ik vooral gescholden op mijn zieke lijf, verzet, ga weg ziek lijf, ga weg. Van mezelf houden als ik ziek ben, dat vind ik niet gemakkelijk. Gisteren voelde ik ineens dat ik het anders moest doen. Dat het schelden en kritiek hebben op mezelf me geen steek verder zou helpen. Ik besloot om mezelf liefdevol urenlang reiki te geven en mezelf liefdevol toe te spreken. Overgave, was dat niet wat ik geleerd had?

Mijn pijnlijke buik herinnerde me ook aan mijn eigen sterfelijkheid. Ik bekeek de film ‘het Tibetaanse dodenboek’, over wat er met je bewustzijn gebeurt na de dood. Daar werd ik weer herinnerd aan het feit dat alles wat we ervaren, het gevolg is van de creatie van onze mind. Met andere woorden: alles wat we denken, heeft effect op wat we ervaren. Als je je dat realiseert, is het lijden voorbij. Mijn gedachten en conclusies over de workshop gaven mij het door mijzelf gecreëerde negatieve gevoel. Van de deelnemers had ik immers positieve feedback gekregen. Door in de flow te zijn tijdens mijn verhaal, had ik mijn zieke lijf niet gevoeld. Het verliep gewoon zo, alsof het zo had moeten zijn.

Wat kon ik leren van deze gebeurtenis?
Ik dacht aan de lezingen en workshops die ik dit jaar nog allemaal ga geven. Les een is om te luisteren naar mijn lichaam: als ik ziek ben, ben ik ziek. Daarnaast kreeg ik ideeën om de workshops in de toekomst anders voor te bereiden, zodat ze nog meer effect sorteren. De belangrijkste les was om compassie te hebben voor mezelf. Als je ziek bent, kun je niet optimaal presteren. Dat is helemaal niet erg en kan iedereen overkomen. Uiteindelijk ben ik er trots op dat ik met mijn verhaal naar buiten ben gekomen en hele persoonlijke ervaringen nu met de wereld durf te delen. Ik weet dat er altijd mensen zijn die ik ermee kan helpen of inspireren en dat er anderen zijn die erdoor aan het denken worden gezet. Niet op de manier zoals ik misschien had gedacht, maar anders. En daar is niks mis mee.

Tantraseks – Angelique in Linda

By Reageer

Angelique is een van de vrouwen die ik ken van de transmissie- en tantratraining bij Vartman. Ze is een van de dappere vrouwen die durft te vertellen over haar seksleven. Nou ja, met zo’n spetterend voorbeeld wordt de drempel om over je seksleven te vertellen misschien toch wat verlaagd 😉

Hoe dan ook, ik ben reuzetrots op Angelique. Het is een kort maar leuk artikel geworden en de essentie van tantra zoals je deze in de trainingen met Vartman kunt ervaren staat er in.  Mijn seksleven is er in ieder geval veel leuker door geworden. Nu jij nog. Tenminste, als je van avontuur en echte uitdagingen houdt 😉

Uit mijn comfortzone – bloggen over de liefde

By 1 Reactie

Deze week stap ik echt uit mijn comfortzone, want ik blog nu op vrouw.nl van de Telegraaf. Als gastblogger mag ik een week lang schrijven over de liefde, mijn leven en wat er op dat gebied allemaal gebeurt. Vandaag heb ik mijn zoveelste blog opgestuurd. Ik vind het hartstikke spannend om te doen. Want jezelf verplichten een dagboekblog bij te houden op het gebied van de liefde, zorgt er in ieder geval ook voor dat ik uit mijn comfortzone kom. Het voelt onrustig en onzeker. Ik heb gemerkt heb dat ik dingen schrijf die ik normaal gesproken niet zo snel zou delen met de wereld.

Uit je comfortzone

Toch is het ook weer goed om dat te ervaren. Het is immers waartoe ik al mijn klanten uitdaag: als je dingen in je leven wilt veranderen zul je uit je comfortzone moeten stappen. De weg naar het vertrouwde en bekende blijft altijd lonken, zelfs als het vertrouwde en bekende niet zo prettig meer voor je voelt. Een nieuwe toekomstdroom lonkt, maar het grote gapende gat van de onzekerheid over hoe het zal gaan, schrikt af. Wist je maar zeker dat je leven er beter van zou worden, dat het je zou lukken, had je maar de garanties dat de nieuwe stap je verder zou brengen. Behoefte aan controle dus. Als coach begeleid ik mensen bij het zetten van die stappen.

welkom nieuwe leermomenten

In die zin blijft het leven een groot avontuur. Ook voor mij. Want de enige manier om het leven te beleven is door het te ervaren. Ooit leerde ik: er is geen goed of fout, er zijn alleen acties en consequenties. Die zorgen op hun beurt weer  voor leermomenten. Daarvan groei je en als je groeit wordt het leven een stuk gemakkelijker. Tenminste, dat is tot nu toe mijn ervaring 🙂

Dus roep ik gewoon vandaag heel stoer tegen mezelf: welkom onrust, welkom onzekerheid, welkom nieuwe stappen. Met een sausje van humor en onbevangenheid zie ik het leven vol moed tegemoet.  Op naar nieuwe leermomenten.

enne… ben je nieuwsgierig waar ik allemaal over blog: klik dan hier.

Van jezelf houden – Valentijn en polyamorie

By 6 Reacties

Valentijnsdag staat van oudsher in het teken van het uiten van jouw geheime liefde aan diegene die dat nog niet weet. In die zin staan polyamoreus leven en Valentijn haaks op elkaar. Want bij polyamorie is er geen sprake van geheimhouding of stiekem gedoe, maar zijn alle betrokkenen op de hoogte van elkaars bestaan en hebben zij afspraken hoe om te gaan met elkaars grenzen en behoeften.

Sinds de transmissietraining bij Alex Vartman heb ik ontdekt dat het mij openstellen voor meer liefde in mijn leven, me veel gemakkelijker afgaat dan voorheen. Dat heeft geresulteerd in een aantal nieuwe liefdes in mijn leven. De wijze waarop de liefde zich in mijn leven openbaart is iedere keer weer anders. Ik geniet enorm van al die verschillende soorten liefde. De ene keer is de verbinding vooral op zielsniveau en dan weer uit de liefde zich zonder woorden in het samenzijn en het genieten van de intimiteit. Door al die verschillende aspecten van de liefde te mogen leren kennen en leven voel ik mij een rijk en gezegend mens. Dit is wie ik ben.

Het gemeenschappelijke van al deze liefdes is, dat achter iedere liefde partners staan die van hen houden. Daarbij heeft ieder mens zijn eigen processen aan te gaan en zijn er grenzen waar ik rekening mee te houden heb. Liefde kan er altijd zijn, maar de manier waarop de liefde geleefd wordt, verschilt hierdoor. Soms zijn er van die dagen waarop ik ontdek dat ik niet alles in de hand heb. Dat besef ik weer dat ik geen invloed heb op de pijnlijke processen van anderen, of op de grenzen van een ander. Dat is lastig, want dan komt ook al snel het ego van de relatiecoach om de hoek die wel meent te zien hoe dat allemaal opgelost zou kunnen worden, als die ander maar…vul maar in. Ook twijfel ik of ik het juiste doe en of ik niet toch anders moet reageren. Maar hoe dan?

Sja, de betweter in mij, de bemoeial, de perfectionist, de ongeduldige en ook rupsje nooitgenoeg die vooral wil genieten van het leven en de liefde zitten mij dan dwars. Vandaag heb ik daar weer last van. Dan zit ik met al die liefde in mij voor zoveel mensen vooral mezelf in de weg. Erover praten met mijn lief helpt dan ten dele. Daarbij word ik me vooral bewust van het feit dat ik niet los kan laten wat ik los wil laten. Vermoeiend! Voor dat ik het weet ga ik mezelf genadeloos op mijn kop geven, baal ik van mezelf en vind ik mezelf een stumper die maar wat aanrotzooit in de liefde. Dat nog wel voor een polyamoreuze relatiecoach! Ego dus.

Dan rest mij maar een ding en dat is terug te gaan naar mijzelf. Want uiteindelijk is de basis voor alle liefdesrelaties in je leven, de relatie die je hebt met jezelf. De kunst is om juist op die momenten dat je het moeilijk hebt, onvoorwaardelijk van jezelf te houden. Dat betekent van jezelf houden, met al je beperkingen, met al je ontwikkelpunten, met al je onvolmaaktheden. Als je contact kunt maken met de liefde voor jezelf, dan verzacht alles.

Voor mij betekent het mezelf even terugtrekken in de stilte en met liefdevolle acceptatie naar mezelf kijken. Daarna kan ik weer lachen om mijn eigen onhandigheid, om mijn ongeduld, om het niet weten hoe dingen aan te pakken. Ik besef dat niets doen ook een hele goede optie is en dat mijn aandacht richten op de dingen waar ik wel invloed op heb, veel beter werkt. Dus hup, vanmiddag gaat de nieuwsbrief de deur uit. Er staan immers weer een aantal prachtige events op de kalender die ik graag met de wereld wil delen.

Enne…heb je nog wat liefdesinspiratie voor jezelf nodig: luister dan even naar dit prachtige lied van Harrie Jekkers: ik hou van mij.
Want uiteindelijk is er maar een relatie die een heel leven lang duurt, en dat is de relatie met jezelf. Dat heeft Harrie Jekkers heel goed begrepen!

En jij? Lukt het jou om vandaag een beetje van jezelf te houden?

100% verliefd… op een ander! – in Vriendin

By Reageer

Er zijn van die dagen dat ik blij en gelukkig ben met de media. Deze periode is er een voorbeeld van. Zo stond ik vorige week in tijdschrift Vriendin, met een openhartig en liefdevol artikel over 100% verliefd zijn op een ander. Met een prachtige openingszin: Je hebt een lief, maar je hart gaat uit naar een ander. Iets om je voor te schamen of gewoon heel menselijk?  Nieuwsgierig? Klik dan op deze link:  Vriendin_2011

Het tweemaandelijkse spirituele magazine Prana (van uitgeverij ANKHermes) is voor de uitgave februari/maart 2011 gewijd aan het thema liefde en relaties. Ook hierin mocht ik een bijdrage leveren. Leuk tijdschrift, ik kende het nog niet maar ga me direct abonneren 🙂

Rond Valentijn komt er een artikel over polyamorie in de VIVA en vanaf zaterdag blog ik een week als gastblogger op Vrouw.nl van de Telegraaf. Maar daarover later meer!

Oh ja, en wilde je het artikel in Vriendin lezen, dat kan hier dus 😉 Vriendin_2011

Geloof en vertrouwen in de liefde – Biodanza

By 9 Reacties

Gisteren mocht ik weer een dag volop en intens genieten van de liefde. Biodanza is een geweldige manier om de liefde in dansvorm te beleven. Renee en Alexander hadden een prachtige dag georganiseerd, met als thema ‘Geloof en vertrouwen in de liefde’. Voor mij kwam de dag precies op het juiste moment.

Geraakt worden in de liefde

Want soms gaat het in de liefde niet helemaal zoals ik wil. Liefde kent immers ook een keerzijde, we kunnen geraakt en gekwetst worden, wat zich vertaalt in gevoelens als pijn en verdriet, boosheid of onmacht. Het zijn gevoelens die we liever niet ervaren en die we liever wegdrukken uit ons leven. Ook mijn polyamoreuze liefdesleven kent deze keerzijde van de liefde en de afgelopen maanden heb ik dat weer gemerkt. Dan volgt de innerlijke strijd, wat is goed voor mij? Waar kies ik voor ? Durf ik de pijn los te laten?

Dan is het fijn om te merken dat de liefde zich op allerlei manieren opnieuw aandient. Het tantraweekend dat ik vorige week had was daar een prachtig voorbeeld van. Ik kon mijn hart opnieuw openen en mezelf verbinden met nieuwe mensen. Geloof en vertrouwen in de liefde is wat we nodig hebben als  we ons hart opnieuw willen openen.

Het hart afsluiten

Want vanuit onze pijn hebben we de neiging om ons af te sluiten. Onze angst roept: nooit meer dat verdriet, nooit meer die pijn, ga weg! En daarmee sturen we de liefde weg uit ons leven. Een leven zonder liefde is een eenzaam leven. De liefde leven begint met het liefhebben van onszelf, het omarmen van onszelf met alles erop en eraan, ook onze minder leuke eigenschappen en kanten, 0ok met ons verdriet en onze pijn. Want als alles er mag zijn, verzacht je als mens.

Biodanza als hart-opener

In Biodanza oefen ik iedere week opnieuw in het contact maken met mezelf, het liefhebben van mezelf en van daaruit het contact maken met de ander. Iedere week opnieuw ervaar ik dat wanneer mijn hart vol liefde is, verbinden met anderen zoveel gemakkelijker gaat. Het is helend, rustgevend en geeft een boost van energie voor de rest van de week. Daar profiteren mijn klanten ook van.

Kiezen voor liefde

Gisteren mocht ik de hele dag genieten. Aan het eind van de dag stond mijn hart weer wijd open en stroomde de liefde volop in mij. Ik weet, het klinkt wat hemels en zweverig. Maar zeg nu zelf: als je nu moest kiezen: leef je dan liever vanuit angst of vanuit liefde en vertrouwen?

Ik weet het zeker. Ik kies vol overgave voor de liefde.

En jij? Leef jij vanuit angst of vanuit liefde?

Tantra liefdeslessen – willen hebben of willen geven?

By 8 Reacties

Willen geven als onderdeel van een tantrische seksuele benadering. Afgelopen weekend dompelde ik mezelf onder in hemelse sferen vol liefde, intimiteit en seksualiteit. Voor mij thuiskomen bij mezelf en wie ik in essentie ben, ervaren waar het werkelijk om gaat: liefde zijn.

Liefdesrelaties fungeren als spiegels, ze nodigen ons uit om naar onszelf te kijken, wie ben ik, wat wil ik, wat vind ik moeilijk en wat heb ik nodig? Een tantra weekend biedt je de mogelijkheid om je met meerdere mensen op een intieme manier te verbinden,waarbij seksuele energie vrijuit mag stromen. Niets moet, alles mag. Voor veel mensen is de gedachte naast heel aantrekkelijk, vooral ook heel bedreigend.

Of iets bedreigend is heeft alles te maken met veiligheid. Je kunt je pas veilig voelen als je in staat bent om je grenzen aan te geven en om in een omgeving te zijn waarin jouw grenzen gerespecteerd worden.

Ik wil je warmte, je geilheid, je lichaam!

In die zin kwam ik mezelf tegen. Want mijn grenzen op het gebied van intimiteit en aanraken liggen niet bij iedereen hetzelfde. Soms ga ik lichamelijk contact uit de weg. Dat heeft te maken met de intentie van iemand die contact met me zoekt. Die intentie is er vaak onbewust, we hebben zo allemaal onze eigen blinde vlekken. Nu mijn bewustzijn zich steeds verder ontwikkelt merk ik dat ik gevoeliger word voor de spirituele wetgeving van ‘iets willen hebben’ of ‘iets willen geven’. Mijn hart gaat op slot als mensen mij benaderen vanuit het behoeftigheidsprincipe: ik heb iets van je nodig: ik wil je warmte, geef me je geilheid, ik wil je liefde of je lichaam consumeren. Een beweging van buiten naar binnen.

Willen geven vanuit het hart

Liefde of seksuele energie kan voor mij pas stromen als ik benaderd word vanuit het overvloedigheidsprincipe waarbij de liefde stroomt vanuit het hart. De energiestroom loopt van binnen naar buiten. Niet om iets te willen krijgen van de ander, maar om te willen geven. Dat kan alleen als het eigen hart al vervuld is met liefde en als je op een positieve manier geraakt wordt door een ander. Ik merk dat ik steeds gevoeliger word voor deze energetische wetgeving. Dat is soms best lastig, want ik word hierdoor iedere keer opnieuw uitgedaagd om mijn grenzen en behoeften aan te geven. Dat vind ik moeilijk. Maar het is ook zo belangrijk, zeker op het gebied van intimiteit en seksualiteit. In die zin was het weekend voor mij ook weer confronterend en bracht het mooie leermomenten.

Seksuele energie als bron van genot, plezier, passie en vreugde

Dat het hemels is als de liefde stroomt vanuit het hart en dat seksuele energie er tussen verschillende mensen mag zijn, dat heb ik tot mijn vreugde weer mogen ervaren. Seksuele energie is een bron van genot en plezier, van passie en vreugde. Het is zo belangrijk dat deze energie in jou kan stromen. Het is de essentie van waaruit de liefde en het leven ontstaat. Als al je chakra’s geopend zijn, en je stuurt de energie naar je hart, transformeert deze naar liefdesenergie. Onvoorwaardelijke liefde. Deze energie kun je vrijuit delen met de wereld om je heen. Hierdoor ontstaat heling.

Minder denken, meer voelen

Als je hart geopend is, verzacht de wereld. Dat is wat ik steeds weer opnieuw merk bij tantra. Het denken neemt af en het zijn en het voelen neemt toe. Toen ik van iedereen afscheid genomen had met een heerlijke intieme knuffel, werd ik eenmaal buiten overvallen door tranen van ontroering, zoveel liefde, zoveel warmte, het was overweldigend, zo mooi. Ik voelde hun liefde en en zoveel dankbaarheid voor het verschil in verbinding dat in zo’n korte tijd tot stand was gekomen.

Nu ben ik weer thuis in de gewone wereld. De liefde neem ik mee. Benader jezelf vanuit liefde en jij zelf verandert. Benader de mensen om je heen vanuit liefde en de wereld verandert.

Doe je mee?

wordpress stat