Reizen en tijdreizen door het Katharengebied
2009-2021. Vijf keer reisde ik naar de Montsegur, de prachtige berg in het Katharengebied in Zuid Frankrijk. Drie keer fysiek, in 2009, 2014 en in 2016. Twee keer dor te tijdreizen. De reisbeschrijvingen op Facebook van Geert Kimpen en Ton van der Kroon die nu rondtrekken in het gebied waar ik in 2016 voor de laatste keer was, roepen me om te schrijven.
Afgelopen jaar tijdreisde ik er met een van mijn cliënten weer naar toe. Het was weer een stukje van de puzzel rondom mijn vorige levens in het Katharengebied. In een van deze levens was ik een vrouw die op de brandstapel terecht kwam. De tijdreis en regressie die ik in 2013 voor het eerst ervoer was een schokkende ervaring waar ik weken van bij moest komen.
Naar de Montsegur in Zuid Frankrijk
Toen in in 2009 voor het eerst op de Mont Segur was, ervoer ik alleen maar licht en vreugde. Ik was er met de co-schrijver van ons boek Love Unlimited en mensen die met hem verbonden waren. Ik herinner me nog dat we op een bepaalde plek stil stonden, hand in hand in een cirkel met onze ogen gesloten. ‘Voel de energie,’ sprak Stephan, maar ik voelde helemaal niks. Toen we na tien minuten onze ogen weer openden, wat voor mij destijds ontzettend lang was, zag de wereld er anders uit. De bast van de boom was nog intenser en de kleuren kwamen diep bij me binnen. Ik leek wel duizend keer meer details te zien. De lucht! De bergen! Het was alsof hemel en aarde op die plek dusdanig met elkaar verbonden waren dat het leek alsof dat nooit meer zou verdwijnen.
Karmische zielsliefde
Licht en donker horen bij elkaar als de zon en de maan. Toen ik in 2012 verliefd werd op een getrouwde man, een karmische zielsliefde, besloot ik om – tegen mijn principes in – mijn hart te volgen. De ontmoetingen met zijn vrouw leidden tot vele regressies waaronder het vorig leven waarbij ik op de brandstapel terecht kwam. Tijdens de regressie ervoer ik hoe ze me toeschreeuwde dat ik zou branden in de hel – dat ik niet beter verdiende.
De gevolgen van overspel
Ik had overspel gepleegd met haar man en dat kostte me mijn leven. Het was traumatisch om in een regressie te ervaren hoe ze destijds een gloeiende ijzeren staaf in mijn vagina duwde alvorens ze de takkenbossen aanstak. Ik was des duivels en de onmacht, de boosheid en het verdriet die er in dit leven met terugwerkende kracht uit kwamen, waren niet te stoppen. Ik wilde niemand kwetsen, ik wilde als polyamoreuze vrouw slechts mijn hart volgen daar waar het kon en dus paste ik me aan aan haar tempo en grenzen. Met als gevolg dat er in dit leven van liefhebben van haar huidige echtgenoot, nauwelijks iets terecht kwam.
De tijd verstreek. Een paar jaar later reisde ik met een volgende zielsliefde naar het Katharengebied – samen met een groep vrouwen aan wie ik een vrouwentraining gaf. We waren opgeroepen door mijn gidsen deze training te geven. Toen ik voor de tweede keer op de Montsegur kwam, wist ik dat dit de berg was waar ik destijds op de brandstapel terecht was gekomen. Maar de plek waar het gebeurd was, kon ik niet duiden. Het was alsof ik moest wachten en het nog niet de tijd was.
De juiste ontmoeting op de juiste plek
Pas in 2016 toen ik er voor de derde keer kwam, ontdekte ik de plek. Soms zijn er ontmoetingen met mensen nodig om energie of innerlijke wijsheid vrij te maken. Zo ontmoetten we een echtpaar die de berg afdaalde. We wachtten beneden aan het pad, en ze stopten om een praatje te maken. Terwijl mijn reisgenoten met de vrouw van het stel sprak, keek ik de man van het stel in de ogen. Ik was tot stomheid geslagen en niet alleen omdat ik nauwelijks Frans sprak. Toen ik in zijn ogen keek zag ik mezelf terug van dat leven, en ik wist dat hij de man van die tijd was die ik liefhad gehad, ook al was hij getrouwd. ‘Jij was het, ik hield van je, ik hield echt van je, het was liefde, echte liefde’ zei ik in gedachten terwijl de tranen me in de ogen sprongen. Ik wist niet wat ik moest zeggen en keek van hem weg, verbijsterd door wat er in die paar seconden helder was geworden. Toen het echtpaar weer verder liep barstte ik in tranen uit. Ik vertelde mijn reisgenoten wat ik had ervaren, ze kenden mijn verhaal van dit vorig leven.
Tranen wassen de ziel schoon
Een meisje van twaalf liep voorbij en zag me huilen. ‘Het is allemaal voorbij nu, je hoeft nu niet meer te huilen,’ sprak ze met haar kinderlijke wijsheid. Maar ja, als tranen nooit gehuild zijn omdat dat wat er gebeurde te groot was, wil het er later toch een keer uit. Tranen wassen de ziel schoon, én het lichaam als huis van je ziel.
Eenmaal op de top aangekomen wist ik meteen de plek te duiden waar het was gebeurd. Ik heb er drie kwartier zitten trillen, een natuurlijke manier van het lichaam om trauma energie los te laten. Het was fijn om dat te kunnen in het gezelschap van mensen die van me hielden en die dat niet gek vonden.
Ik vroeg me bij het lezen van de ervaringen van Geert Kimpen af hoe het kon, dat ik het destijds zo anders had ervaren dan de vrouwen die zichzelf in liefde hadden opgeofferd en samen bewust naar de brandstapel waren toegelopen. ‘You were the first and set as an example,’ verklaarden mijn gidsen. Sja. Ook in dit leven mocht ik een voorbeeld zijn voor anderen, door polyamorie en liefde delen bespreekbaar te maken middels mijn werk en mijn boeken.
De gevolgen van een vloek
Een paar maanden geleden tijdreisde ik met een cliënte uit mijn praktijk naar dit leven. Ze was getuige geweest van de marteling die ik had moeten ondergaan en had met me meegeleefd. Ze had destijds haar huis voor ons als verboden liefdespaar beschikbaar gesteld. Wie een open hart heeft kan de pijn van anderen voelen. Vrouwen hebben de neiging om de trauma-energie van o.a. onrecht op te slaan in hun baarmoeder. Deze mocht ik in dit leven bij haar bevrijden. Toen ik via de ogen van mijn cliënte terugkeek naar dit vorig leven, zag ik dat ik in woede was gestorven en dat ik de vrouw die me in brand had gestoken vervloekt had. ‘Nooit maar dan ook nooit, niet in dit leven en in geen enkel volgend leven zul je nog ooit van seksualiteit genieten.’
Oef.
Onbedoeld meevoelen op afstand
Het was heftig om terug te zien wat ik destijds had uitgesproken vanuit mijn ziel. Ik begreep nu nog beter haar weerstand in dit leven op het thema liefde delen. Ze had in dit leven geen seksueel verlangen… ze was bang dat ik haar man zou betoveren met mijn energie. Sja. In dit leven voelde ik al haar emoties, haar boosheid op mij, zelfs op kilometers afstand als ik alleen in mijn bed lag. Het kwam als een boomerang bij me terug. Het is een van de dingen die je als HSP-er kunt ervaren als je karmische zielsliefdes of tweelingzielen ontmoet. Zo ontdekte ik hoe levens met elkaar verbonden zijn en dat vastzittende emoties, zelfs als je met je hoofd begrijpt dat het anders kan, soms pas kan loskomen als het echte onderliggende trauma gezien is. Transformatie.
Verraad
In de andere vorige levens uit dit gebied, was ik een man en een dader. Ik verraadde mijn vrouw en liet haar door mijn metgezel vermoorden. Dat ontdekte ik toen we de Isis stoel bezochten in Rennes le Bain. De omwonenden snapten maar niet waarom er zoveel mensen heftige emoties ervoeren als ze in die stoel gingen zitten. ‘Ze schreeuwen en soms denken we dat er iemand vermoord is. We begrijpen het niet,’ sprak een inwoner. Hoe konden we het uitleggen? In weer een ander leven was ik een baby die geofferd werd. Het is bijzonder om middels reizen en tijdreizen al die herinneringen op te halen, maar daarmee ook de verloren vrouwelijke en mannelijke krachten van toen.
Uiteindelijk is het de bedoeling om boven de rollen uit de dramadriehoek uit te stijgen: je bent zoveel meer dan het slachtoffer, de dader of de redder ook al is het nodig om alle bijbehorende emoties te doorvoelen en te ervaren. We zijn immers mensen. Vanuit de ziel kunnen we echter veel verder kijken. Het is fijn als je merkt dat je zelf de kracht hebt om er uit te kunnen stappen om een nieuwe weg in te slaan. Soms heb je daar hulp van een ander voor nodig. Een coach, een therapeut of een sjamaan die samen met jou de vloek verbreekt. Het ontdekken dat we op zielsniveau verbonden zijn en thuishoren in een bepaalde zielengroep, kan voor de verlichting zorgen die je nodig hebt.
Opheffen van de vloek
Het opheffen van een vloek kan op verschillende manieren. Het terugzien en opnieuw ervaren middels een regressie, is vaak al genoeg om de energie te shiften. Het uitspreken van het Hawaiiaanse Ho’oponopono vergevingsgebed helpt om in de verzachting te komen. Compassie voor mijzelf én voor haar. Sinds het terugzien van het uitspreken van mijn vloek destijds, zijn mijn gevoelens voor haar na al die jaren eindelijk neutraal geworden. Daar ben ik dankbaar voor.We zijn soms op manieren met elkaar verbonden die verder gaat dan ons verstand kan bedenken. Ontmoetingen lijken vaak toeval, maar worden op zielsniveau nauwlettend georkestreerd. Wij mensen hebben elkaar nodig om ons vrij te maken van emotionele blokkades. Dan kan je ontdekken dat de persoon die je het meest vreesde, je uiteindelijk de verlossing kwam brengen waar je zo naar verlangde.
Hulp of begeleiding nodig?
Ervaar jij vastzittende of terugkerende emoties in jouw liefdessituatie? Snap jij het met je hoofd maar doet je lijf niet mee? Wellicht is er oude trauma energie van vorige levens die gezien wil worden. Een Trauma Bevrijding Intensive kan je er bij helpen. Mail me gerust voor een vrijblijvende belafspraak zodat we kunnen vaststellen hoeveel tijd er nodig is voor jouw transformatie.
Wie zijn tweelingziel ontmoet, maakt onverhoeds kennis met de ervaring van onvoorwaardelijke liefde en narcistisch gedrag. Je ontmoet zielsgeliefden of tweelingzielen die onvoorwaardelijke liefde bij jou oproepen en waarbij je eenheid en totale transparantie ervaart. Je houdt onvoorwaardelijk van de ander, no matter what. Zijn of haar fouten vergeef je al nog voordat ze gemaakt zijn en je bent bereid jezelf helemaal en onvoorwaardelijk te laten zien. Dit is zoals het leven en de liefde bedoeld is. Eindelijk kom je thuis! 
Zelf heb ik niet zoveel met het indelen van mensen in types, hokjes, psychopathologie, enneagramtypen of wat dan ook. Ik lees er over, herken mensen en beschrijvingen en vervolgens vergeet ik het weer. Ik wil mezelf niet identificeren met een type, want ik ben natuurlijk veel meer dan dat en dat is ieder mens. Wel vind ik het leuk om te onderzoeken wat ik van een bepaalde beschrijving herken in mezelf of bij mijn naasten.
Valentijnsdag is niet voor iedereen een feestdag van de liefde. Voor mensen die hun tweelingziel hebben ontmoet en die zich in 
Zeker als er sprake is van liefde tussen mensen, zal de stiltebehandeling ervoor zorgen dat mensen zich terugtrekken op zichzelf. Ze worden onzeker en gaan aan zichzelf twijfelen. Er zijn belemmerende gedachten: ‘Ik heb het vast verkeerd gedaan. Ik had het anders moeten doen. Als iemand geen interesse meer toont voor mij, zal ik het wel verknald hebben.’ In het ergste geval vindt er een identificatie plaats met het gevoel van onzekerheid. Je voelt je niet onzeker, mislukt of niets waard, nee je bént onzeker, mislukt en niets waard. Dat uit zich in alle manier van jouw zijn. Depressie kan het gevolg zijn. Vooral vrouwen hebben de neiging om de stiltebehandeling op zichzelf te betrekken. Maar niets is minder waar. De stiltebehandeling zegt ook alles over degene die hem geeft. Je kijkt namelijk in de spiegel van elkaars ziel. 